kiseköylüyüm ben

Kiseköylüyüm ben

Kalaycık tan esen rüzgarın sesi

Sararmış tarlalarda

Bozkırların rengiydim.

Tezek topladığım tarlalarda

Tohum ektiğim ekin biçtiğim

Derelerinden su içtiğim

Kiseköylüyüm ben

Geceleri kimseler görmeden

Davar yaydığım

Su arklarında  gemilerim

Kaşla göz arasında kayboldular

Irmağında taş sektirdiğim

Hayaller kurup

Dilekler tuttuğum

Çocukluğumu çocukça yaşadığım

Ağladığım yoksulluğumdu

Çocukluğum vardı kiseköy de

Ben büyüdüm

Yok oldu çocukluğum

Yollar uzadı ben küçüldüm

Yollara düştüm bilmediğim diyarlara

Saçım sakalım ağardı

Yıllar geldi geçti

Tanıdığım insanlar değişti

Çocukluğum o hiç değişmedi

Özlediğim çocukluğum

Bir daha geri gelmedi

16 Ekim 2020 Cuma

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

instagram default popup image round
Follow Me
502k 100k 3 month ago
Share
Translate »
error: Content is protected !!
Scroll to Top