buluşurduk seninle

Her bir hasretliğin sonunda buluşurduk seninle

Bazen viyana da cafe central de kavuşurduk

Ben senin geldiğini görür ayağa kalkardım

Öyle gir gelişin  olurdu ki hayran olurdum gelişine

Sarılırdık birbirimize kimseye aldırmadan

Gözlerimiz dolar da ağlamazdık o anda

Gözlerimiz başka bir şey görmezdi bizden başka

Hem biz konuşurduk hem gözlerimiz konuşurdu

Kahvemiz bittiğinde  hasretlik te biterdi

Eve giderdik sevişirdik deliler gibi seninle

Hiçbir anımız boş geçmezdi  seninle

Her öğün bir başka yerde yemek yerdik

Bratislava ya gider gezerdik bildik yerleri

Her  gittiğimiz yerde iltifat ederlerdi bize

Birbirimize yakıştığımızı söylerlerdi

Nasıl oluyordu bilmem ama zaman çabuk geçerdi

Öyle bir geçerdi ki zaman  hiç fark edemezdik

Ayrılık vakti gelirdi ve sen arabayla

Hava alanına götürürdün beni

Hiç sevmediğimi bilirdin veda etmeyi

Yine de sarılırdın güle güle derdin

Biliyor musun bir tek sendin bu hayatta

Veda ederken  sarılıp kokladığım

Sen gözden kaybolana kadar sabredip

Sonrada  ağladığım vedalardı

Özlüyorum seni cançiçeğim

20 Mayıs 2020 Çarşamba

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

instagram default popup image round
Follow Me
502k 100k 3 month ago
Share
Translate »
error: Content is protected !!
Scroll to Top